اینجا کره زمین نیست
سیاره ای است به نام "خودم"
و خداوندگار، رنگ خلقت را ، رنگ آفرینش را به من سپرده
تا تغییر دهم
آسمان را اینبار آبی نخواهم کرد
و نه جنگل را سبز
و نه زمین را
دریا را
کوه را
دشت را
لحظه ای درنگ کن
" چشمانت "
بدیع ترین رنگ هستی است
یک قلم مو به بزرگی "بزرگی ات"
یک سطل به وسعت زمین ، مملو از رنگ
.....
باری از شانه ام بر داشته شد
تمام شد
سوال: آقا دو سیر "حوصله " ........!؟
جواب : تمام کرده ایم
یک درس از " راهکارهای ارتباط موثر" :
وقتی در موقعیت کاری خود تصمیم به انتقاد داریم از ضمیر "ما" استفاده کنیم.
مثل: به نظر شما چکار کنیم که اوضاع را تغییر دهیم. ما چه اشتباهی کرده ایم که نتیجه مناسب را دریافت نکرده ایم. ما باید به جای .... . ما تنها تونستیم مقدار کمی از این مسئله رو تغییر بدیم و کل مطلب هنوز باقی است.چرا ما نتونستیم به بهترین شکل از عهده ی این کار بر بیاییم؟ و ...
و به هنگام تشکر و تحسین و تمجید حتما" از ضمیر شخصی استفاده کنیم. خوب تونستی از عهده ی این کار بر بیایی. تو تنها کسی هستی که به شکلی مناسب این مشکل رو می تونی حل کنی. اگر نبودی معلوم نبود الان من چطور از اون اوضاع خراب و آشفته خلاص می شدم. امروز که نیستم فقط شما می تونی به جای من به این کارها برسی. درمورد اون مشکل تنها ذهن تو بود که تونست بهترین راه حل رو پیدا کنه . تو باید همراهم باشی تا من بتونم این کارو انجام بدم ....
درمورد انتقاد و تنبیه با استفاده از ضمیر شخصی ، فرد از اصل قضیه دور شده و نسبت به واکنش ما حالت تدافعی می گیرد اصلا" شاید بگذارد و برود . دلسرد شود. علاقه مندی خود را به کار از دست بدهد. با برملا شدن نقاط ضعف یا ایراد کاری ، جبهه گیری موقعیتی کرده و نظر دیگران را نسبت به ما برگرداند. و....
--------------
پ.ن. بعدازظهر امتحان "ارتباط موثر با محیط " دارم. فعلا" همین یک مورد را که نظر فکری مرا جلب کرده داشته باشید . بعد که با دعاکردن هایتان نمره ی بالای بیست را گرفتم سعی می کنم در پست های بعدی باز هم مطالب مفید این کلاس سودمند را برایتان بنویسم.
دلتان خرسند.